ՊԱՍՕԿ-ին անհրաժեշտ է

ռացիոնալ առաջնորդ, ոչ թե պոպուլիստ

ՊԱՍՕԿ-ը, եթե չկատարի ինքնաքննադատություն իր անցյալի սխալների վերաբերյալ, ապագա չի ունենա։ Դրա համար էլ այսօր էլ շարունակվում է ՊԱՍՕԿ-ի բացասական փորձի հիշեցումը, որպեսզի դասեր քաղենք դրանից։

Ո՞վ կարող է մոռանալ «ԵՏՀ-ն և ՆԱՏՕ-ն նույն սինդիկատն են» կարգախոսը։ Ո՞վ կարող է մոռանալ անհիմն հակաամերիկյան հռետորաբանությունը, որը վնասեց ազգային շահերին։ ՊԱՍՕԿ-ը, իհարկե, մնաց ԵՏՀ-ում և ՆԱՏՕ-ում, բայց այդ կարգախոսները դեռ այսօր էլ կենդանի են որոշ շրջանակներում։

Ո՞վ կարող է մոռանալ ամերիկյան բազաների հետ կապված խաբկանքը։ Բազաները գնացին, բայց «թողնելը» քաղաքական հիշողության մեջ մնաց։ Եվ ամենատխուր պահերից մեկը՝ երբ Նեա Մաքրիի բազան քանդվում էր, աշխատողները գործադուլ էին անում, որ այն մնա։

Ո՞վ կարող է մոռանալ ՊԱՍՕԿ-ի արհմիութենականներին, որոնք հասցրին Սքարամանգասի նավաշինարանների փակմանը և սնանկացմանը։ Նույնիսկ 6-րդ ամերիկյան նավատորմի նավերի վերանորոգումը արգելվում էր՝ պահի հակաամերիկյան կարգախոսները սպասարկելու համար։

Եվս մի հարց. քանի՞ միլիարդ եվրո արժեցան այն նավաշինարանները, որոնք փակվեցին արհմիութենականների պատճառով։ Գուցե նրանք մոռացել էին, որ Հունաստանը աշխարհի ամենամեծ առևտրային նավատորմ ունի և նավաշինարանների կարիք ունի։

ՊԱՍՕԿ-ի մյուս սխալներից էին համալսարանների կառավարման մեջ ուսանողների չափազանց մեծ մասնակցությունը, կրթության մեջ գնահատման վերացումը, սնանկացած ձեռնարկությունների սոցիալականացումը, հաճախորդային հարաբերությունների և կուսակցապետության խրախուսումը։

ՊԱՍՕԿ-ը պետք է տարբերակի քաղաքական գործչի ու արհմիութենականի դերերը։ Ժողովրդավարություններում՝ ոչ կոմունիստական ռեժիմներում, այդ դերերը նույնը չեն։ Բայց ՊԱՍՕԿ-ի տարիներին արհմիութենականները հանկարծ ուզեցին դառնալ պետական կառավարման մասնակից։

Ի՞նչ պիտի անի նոր առաջնորդը արհմիութենականության հարցում։ Կհանդուրժի՞ այն արհմիութենականներին, որոնք հակադրվում են բարեփոխումներին։

Հին ՊԱՍՕԿ-ը երազողներն արդյո՞ք հասկանում են, որ այդ անցյալի բացասական երևույթները դեռ կախված են Հունաստանի գլխին։ Եվ որ «ՊԱՍՕԿ» անունը մի կողմից համախմբում է հին կուսակցականներին, իսկ մյուս կողմից վանում է կենտրոնամետ ու նոր ընտրողներին։

Կենտրոնամետ-ձախ մի կուսակցության համար ապագան պատկանում է սոցիալ-դեմոկրատական մտածողությանը։ Նրան պետք են նոր գաղափարներ, նոր գործելակերպ և ռացիոնալ առաջնորդ, ոչ թե պոպուլիստ։

Պոպուլիստ էր նաև Գիորգակիսը, որ ասաց՝ «Փող կա», մինչդեռ երկրի սնանկացումը արդեն տեսանելի էր։ Հետո երկիրը հասցրեց ճգնաժամի։

Եթե ՊԱՍՕԿ-ը ուզում է կրկին կառավարել, նրան պետք է կենտրոնամետ, չափավոր, համաձայնության վրա կառուցվող առաջնորդ։ Պետք է առաջնորդ, որը մտածում է ողջամիտ և ոչ թե պոպուլիստական լեզվով։

Պավլոս Մարանդոս

marantosp@gmail.com