προς αποφυγήν για την Ελλάδα

Το Αφγανιστάν θα πρέπει να αποτελεί παράδειγμα προς αποφυγήν για την Ελλάδα και τον Ελληνικό στρατό. Και να μας γίνει μάθημα.

Οι Αμερικανοί πήγαν στο Αφγανιστάν για να τιμωρήσουν τον Μπιν Λάντεν και τους Ισλαμιστές τρομοκράτες. Στήριξαν την κυβέρνηση, εκπαίδευσαν τον στρατό και τον εξόπλισαν με δις δολάρια. Επίσης, καλώς ή κακώς, προσπάθησαν να φτιάξουν κράτος, σύμφωνα με τα Δυτικά πρότυπα. Αυτό αποδείχτηκε ανέφικτο. Το Αφγανιστάν παραμένει ένα «αποτυχημένο κράτος».

Κι’ όταν οι Αμερικανοί άρχισαν να αποχωρούν, η κυβέρνηση και ο Αφγανικός στρατός δεν πολέμησαν τους Ταλιμπάν. Παραδόθηκαν, σχεδόν αμαχητί. Κι’ όπως μας πληροφόρησαν τα δελτία ειδήσεων, εκατοντάδες δις δολάρια στρατιωτικού υλικού ήρθε στα χέρια των Ταλιμπάν.

Φαίνεται πως οι Αφγανοί είχαν καλο-μάθει και κακο-μάθει. Eίχαν μάθει να πολεμούν οι Αμερικανοί γι’ αυτούς.

Στη συνέχεια, εκατό και πλέον χιλιάδες Αφγανοί έφυγαν και πολλοί θέλουν να φύγουν από την χώρα τους προς κάθε κατεύθυνση.

Επειδή κάποιοι φώναζαν για την παρουσία των Αμερικανών στο Αφγανιστάν, μήπως η απουσία τους δημιουργήσει περισσότερα προβλήματα; Μήπως ήδη, πριν από την αποχώρηση των Αμερικανών, εμφανίστηκαν τα προβλήματα;

Ίσως, σύντομα αποδειχθεί ότι οι Αμερικανοί άφησαν ισχυρό πολιτισμικό αποτύπωμα στο Αφγανιστάν. Ίσως, όλο και περισσότεροι Αφγανοί να επιθυμούν να ακολουθήσουν τα καλά του Δυτικού τρόπου ζωής. Και αυτό θα είναι κέρδος για όλους.

Οι Αμερικανοί έχουν βάσεις και στην Ελλάδα. Και είναι καλοδεχούμενοι. Η ενίσχυση της Ελληνο-Αμερικανικής αμυντικής συνεργασίας είναι προς το συμφέρον της χώρας. Και αυτή η συνεργασία γίνεται σπουδαιότερη, όταν η Τουρκία αποτελεί μόνιμη απειλή για την εθνική μας ασφάλεια.

Οι επιθετικές ενέργειες της Τουρκίας, παρά τα κάποια διαλείμματα, δεν έχουν σταματήσει από το 1821. Και δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η Μεγάλη Τουρκική Εθνοσυνέλευση έχει ψηφίσει «casus belli», δηλαδή «αιτία πολέμου», αν η Ελλάδα επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα σε δώδεκα (12) μίλια. Δηλαδή, αν ασκήσει ένα νόμιμο δικαίωμα που προβλέπεται ρητά από το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας.

Η επέκταση και εμβάθυνση της Ελληνο- Αμερικανικής αμυντικής συμφωνίας θεωρώ πως βρίσκει σύμφωνη σύμπασα την Ελληνική κοινωνία και σχεδόν ολόκληρο το κομματικό-πολιτικό σύστημα.

Είναι πολύ σημαντικό που αυτή την περίοδο τα συμφέροντα της Ελλάδας συμπίπτουν με τα συμφέροντα της Αμερικής στην περιοχή μας, στα Βαλκάνια και στην Ανατολική Μεσόγειο.

Όμως, αυτό δεν σημαίνει ότι οι Αμερικανοί θα φροντίζουν για την δική μας εθνική ασφάλεια. Όχι.

Αν εμείς δεν είμαστε ικανοί, κάθε στιγμή, να προασπίζουμε την εδαφική μας ακεραιότητα, θα είμαστε ανόητοι, αν περιμένουμε από τους άλλους. Ουδείς Αμερικανός, ουδείς Άγγλος, Γάλλος, Πορτογάλος, θα έρθει να πολεμήσει για τους Έλληνες, όταν οι Έλληνες αδιαφορούν.

Πρώτα οι Έλληνες θα αγωνιστούν για την εθνική τους ύπαρξη και ανεξαρτησία και, στη συνέχεια, λόγω του δίκαιου αγώνα τους, θα έρθουν Αμερικανοί και Ευρωπαίοι να βοηθήσουν. Οποιαδήποτε αντιστροφή αυτής της λογικής είναι ακραίος παραλογισμός.

Πάντως, χρειάζεται πολύ θράσος να απαιτείς από τους άλλους να σε σώσουν, όταν εσύ αδιαφορείς να σώσεις τον εαυτό σου. Γιατί και αυτό συμβαίνει. Κάποιοι Έλληνες πίνοντας την φραπεδιά τους στον καφενέ διαμαρτύρονται λέγοντας: Που είναι οι Ευρωπαίοι να βοηθήσουν τώρα που μας απειλεί η Τουρκία;

Πρώτα θα αγωνιστούμε και θα ματώσουμε εμείς και μετά, λόγω Ευρωπαϊκής αλληλεγγύης και λόγω Ελληνο-Αμερικανικής συμφωνίας, θα έρθουν να βοηθήσουν Ευρωπαίοι και Αμερικανοί.

Ευνόητον είναι ότι σε περίπτωση πολέμου, εκτός από την στρατιωτική υπάρχει η διπλωματική και η οικονομική συνδρομή. Και αυτή είναι πολύτιμη.

Φαντάζομαι πως δεν υπάρχει Έλληνας που επιθυμεί να έχει την τύχη των Αφγανών. Κι’ αν αυτό ισχύει, τότε, η ενίσχυση της αμυντικής ικανότητας και του αξιόμαχου των Ενόπλων Δυνάμεων είναι ζήτημα πρώτης προτεραιότητας.

Είναι βέβαιον ότι οι Έλληνες δεν είναι Αφγανοί. Έχουν μάθει να φυλάνε Θερμοπύλες. Η πατρίδα και η ελευθερία είναι αξίες αλληλένδετες για τους Έλληνες. Για αυτές τις αξίες έχουν μάθει να αγωνίζονται. Αν θέλεις να είσαι ελεύθερος, αγωνίζεσαι για την ελευθερία σου.

Παύλος Μάραντος

marantosp@gmail.com