Անտիկիթերայի մեխանիզմը հին գիտության և տեխնիկայի ամենազարմանալի վկայություններից է։ Այն ցույց է տալիս, որ հելլենիստական աշխարհում գոյություն ունեին գիտելիքներ և տեխնիկական հմտություններ, որոնք երկար ժամանակ անհավանական էին թվում այդքան վաղ շրջանի համար։

Մեխանիզմը գտնվել է Անտիկիթերա կղզու մոտ տեղի ունեցած նավաբեկության վայրում և աստիճանաբար դարձել միջազգային գիտական հետաքրքրության առարկա։ Նրա ատամնավոր անիվները, մակագրությունները և կառուցվածքը մատնանշում են բարդ սարք, որը կապված էր աստղագիտական հաշվարկների, օրացույցների և երկնային մարմինների շարժման հետ։

Այս առարկայի նշանակությունը չի սահմանափակվում հնագիտությամբ։ Այն միավորում է պատմությունը, մաթեմատիկան, աստղագիտությունը, ինժեներությունը և գիտության փիլիսոփայությունը։ Մեր առջև ոչ թե պարզապես հնագույն գտածո է, այլ ապացույց, որ գիտելիքը կարող էր նյութականացվել հաշվարկող և գործնականորեն օգտագործվող մեխանիզմի մեջ։

Մեխանիզմի մասին ցուցադրություններն ու հետազոտությունները հասարակությանը օգնում են հասկանալ, որ հին հունական միտքը միայն տեսական չէր։ Այն կարողանում էր կառուցել աշխարհի մոդելներ, չափել ժամանակը, հաշվարկել շարժումները և ստեղծել գործիքներ, որոնք գիտական գաղափարը վերածում էին տեխնիկական կառուցվածքի։

Անտիկիթերայի մեխանիզմը հիշեցնում է, որ տեխնոլոգիական զարգացումը միշտ ուղիղ գծով չի ընթանում։ Գիտելիքը կարող է հայտնվել, մոռացվել և կրկին բացահայտվել։ Այդ պատճառով մշակութային ժառանգության պահպանումը ունի ոչ միայն պատմական, այլ նաև գիտական նշանակություն։

Նրա ուսումնասիրությունը նաև ցույց է տալիս միջդիսցիպլինար աշխատանքի արժեքը։ Հնագետը մեխանիզմը չի կարող ամբողջությամբ հասկանալ առանց ինժեների, ինժեները կարիք ունի պատմաբանի, իսկ պատմաբանը դիմում է աստղագիտությանը և մաթեմատիկային։ Հենց այդ համագործակցությունն է հին առարկան դարձնում ժամանակակից գիտական իրադարձություն։