Արխիվային նշում. Այս տեքստը վերցված է Nomika Epilekta-ի հին արխիվից և խնամքով պահպանվում է պատմական և տեղեկատվական ընթերցման համար։

Բոլոր սպասումներից անդին վիճակը վատից ավելի վատ է գնում։ Անընդհատ ասում եմ, որ գործերը կշտկվեն, բայց, երևի, մեր քաղաքական գործիչները այլ կարծիք ունեն։ Երեկ լսում էի տեղեկատվական ռադիոհաղորդում, որը ժամանակ առ ժամանակ վերարտադրում էր մեր քաղաքական գործիչների քննարկումների և հայտարարությունների հատվածներ։ Իրապես զարմանում եմ՝ նրանք մրցո՞ւմ են, թե ով կասի ամենամեծ սուտը կամ ամենամեծ հիմարությունը։ Նրանց շնորհիվ, ասում են, Հունաստանը փրկվեց։ Սկզբում կարծեցի, թե լավ չեմ լսել, բայց, երևի, ռադիոհաղորդավարը իմ մտքում էր, և այդ ձայնային փաստաթուղթը մի քանի անգամ կրկնեց։ Նրանց շնորհիվ մենք փրկվեցինք։ Ականջներս զնգում էին, չէի հավատում լսածիս։ Ի՞նչ ես ճիշտ նկատի ունենում, սիրելիս, երբ ասում ես, որ ձեր շնորհիվ Հունաստանը փրկվեց։ Այսինքն՝ կարծում ես, թե հասարակական գործ ես կատարել։ Որպեսզի հասկանամ՝ հպա՞րտ ես զգում քեզ։ Մտածե՞լ ես, թե ապագա պատմության գրքերը ձեզ ինչպես կկոչեն, եթե մեզ վերջնականապես չվաճառեք։ Անձնական մի ընդունիր, սիրելի քաղաքական գործիչ։ Հարձակումը անձնական չէ, որովհետև միայնակ նման բան անելու համար անհրաժեշտ են կարողություններ և տեսլականներ, որոնք ոչ դուք, ոչ էլ ձեզ նմանները՝ այս երկրի պատվարժան քաղաքական գործիչները, որոնք կարծում եք, թե փրկեցիք Հունաստանը, երբեք նույնիսկ երազում չեք պատկերացրել։ Ես պարտք եմ զգում շնորհակալություն հայտնել ձեզ, այս երկրի սիրելի քաղաքական ղեկավարություն։ Շնորհակալություն եմ հայտնում բոլոր այն հույների անունից, որոնք առողջական խնդիրներ ունեն, որովհետև ապահովագրական ֆոնդերի ցուցակներից հանեցիք այն բոլոր դեղերը, որոնք նրանց կյանքն էին պահում։ Շնորհակալություն եմ հայտնում, որ, կարծես դա քիչ էր, դրանց գներն այնքան բարձրացրեցիք, որպեսզի վստահ լինեք, որ նրանք այլևս երբեք չեն կարողանա դրանք ձեռք բերել։ Շնորհակալություն եմ հայտնում բոլոր գործազուրկ հույն շրջանավարտների անունից, որոնք իրենց կյանքի լավագույն տարիները ծախսել են սովորելով և անարդար էին համարում, որ տասից միայն մեկն էր բախտ ունենում աշխատելու և իր կրթությանը համաչափ վարձատրվելու։ Այժմ նույնիսկ այդ մեկը աշխատում է մի կտոր հացի համար՝ այն աշխատանքում, որը կկարողանա գտնել, եթե գտնի։ Շնորհակալություն եմ հայտնում բոլոր ազնիվ հույն հարկատուների անունից, որոնք իրենց քրտինքով և խնայողությամբ երեսուն տարվա աշխատանքից հետո կարողացան մի փոքր տուն գնել, որպեսզի ինչ-որ բան թողնեն իրենց երեխաներին։ Այժմ նրանք պետք է անսանձ վճարեն տուրքերը, որպեսզի փակեն այն անցքերը, որոնք դուք բացեցիք՝ լողավազաններով ամառանոցներ և Շվեյցարիայում շալեներ գնելու համար։ Շնորհակալություն եմ հայտնում բոլոր հույն փոքր ու միջին ձեռնարկատերերի, կամ գոնե նրանց, ովքեր մնացել են, անունից, որոնք աշխատում են առավոտից երեկո, որպեսզի վճարեն ապահովագրություն, էլեկտրաէներգիայի հաշիվներ և հարկեր, և ծնողների մոտ մի ափսե ուտելիք են ուտում, որովհետև իրենց վաստակած գումարն այլևս չի հերիքում։ Նրանք, այնուամենայնիվ, շնորհակալություն են հայտնում ձեզ՝ տեսնելով, թե ինչպես է կյանքի ամբողջ աշխատանքի արդյունքը քանդվում քարտե տնակի պես։ Շնորհակալություն եմ հայտնում բոլոր հույն թոշակառուների անունից, որոնք այդքան տարիներ աշխատել են, վճարել իրենց հարկերն ու ֆոնդերը, որպեսզի ծերության ժամանակ ունենան փոքր թոշակ և անվճար բուժօգնություն այն թանկարժեք հիվանդանոցներում, որոնք կառուցվել են իրենց քրտինքով և գումարով։ Նրանք շնորհակալություն են հայտնում ձեզ, որ երբեք չեն կարողանա հետազոտվել այն թանկարժեք սարքավորումներով, որոնք դուք գնել եք իրենց գումարով և որոնք ժանգոտում են չօգտագործված, որովհետև մասնագիտացված անձնակազմ չկա։ Նրանք շնորհակալություն են հայտնում ձեզ, որ հիվանդանոցներում մնացած քիչ բժիշկները անտեսում են նրանց, քանի որ իրենց հսկողության տակ շատ հիվանդներ ունեն, որ բուժքույրերը անտարբեր են, քանի որ պայմանագիրն ավարտվում է, և որ հիվանդանոցային նյութեր չկան, քանի որ մատակարարներին չեք վճարել։ Շնորհակալություն եմ հայտնում բոլոր այն երեխաների անունից, որոնք մեծացել են երազանքներով, այո, հենց այն երազանքներով, որոնք դուք ամեն օր փլուզում եք, և որոնք հիմա մեծանալով ունեն միայն մեկ երազանք՝ օրական տասներկու ժամ աշխատանքից հետո գոնե 500 եվրո ստանալ։ Գումար, որը պետք է բաժանեն իրենց ընտանիքի հետ՝ ապրելու համար։ Շնորհակալություն եմ հայտնում բոլոր այն երեխաների անունից, որոնք երբեք չեն ծնվի, որովհետև գումար չկա այլևս նույնիսկ մեզ ապրեցնելու համար։ Շնորհակալություն եմ հայտնում բոլոր հույն քաղաքացիների անունից, քանի որ փրկեցիք Հունաստանը։ Աստված ձեզ պահապան լինի, բայց երբ Հունաստանին կրկին օգնություն պետք լինի, խնդրում եմ, մեզ կրկին մի փրկեք։