Կարո՞ղ է կրոնական համայնքից հեռացած չափահասը պահանջել մկրտության մատյանում իր անձնական տվյալների ջնջում։ Եվրոպական քննարկումը նոր զարգացում ունեցավ 2026 թվականի հոկտեմբերի 1-ին, երբ գլխավոր փաստաբան Լայլա Մեդինան ներկայացրեց իր եզրակացությունը C-12/25՝ Bisdom Gent գործով։ Հարցը վերաբերում է տվյալների պահպանմանն ու օգտագործմանը, մարդու ինքնորոշմանը և եկեղեցու ինքնավարությանը։ Այն չի վերաբերում խորհրդի չեղարկմանը և ինքնին բոլոր եկեղեցիներում ինքնաշխատ ջնջման իրավունք չի հաստատում։
Գլխավոր փաստաբանի եզրակացությունը դատարանի վճիռ չէ
Ըստ ԵՄ դատարանի պաշտոնական հաղորդագրության՝ մանկության ժամանակ մկրտված բելգիացի քաղաքացին խնդրել էր ֆիզիկական և թվային արխիվներից հեռացնել իրեն նույնականացնող հիշատակումները։ Գենտի թեմը նշել էր նրա հեռանալը և գծել տվյալների վրայով՝ դրանք թողնելով ընթեռնելի։ Հետագայում եղել են բողոք, Բելգիայի տվյալների պաշտպանության մարմնի ջնջման կարգադրություն և դատական վիճարկում։
Հոկտեմբերի 1-ի եզրակացությունը՝ ECLI:EU:C:2026:803 նույնացուցիչով, առաջարկում է իրավական լուծում։ Այն դատարանի համար պարտադիր չէ և նրա վերջնական վճիռը չէ։ 2026 թվականի հոկտեմբերի 10-ի ստուգման դրությամբ այստեղ ներկայացվող զարգացումն այդ եզրակացությունն է։ «Եվրոպան բոլոր եկեղեցիներին հրամայել է ջնջել մկրտությունները» պնդումը կխեղաթյուրեր դրա բովանդակությունը։
Ինչու ձեռագիր մատյանը նույնպես կարող է ենթարկվել GDPR-ին
Տվյալների պաշտպանության ընդհանուր կանոնակարգը վերաբերում է ոչ միայն էլեկտրոնային շտեմարաններին։ Այն կարող է ընդգրկել ոչ ավտոմատացված մշակում, երբ տվյալները ներառված են կամ նախատեսվում է ներառել գրանցման համակարգում։ 4(6) հոդվածը նկարագրում է կառուցվածքային հավաքածու, որը հասանելի է որոշակի չափանիշներով։ Կազմակերպման եղանակն ավելի կարևոր է, քան թանաքով գրված լինելու փաստը։
Գլխավոր փաստաբանը կոնկրետ մատյանը համարում է այդպիսի կառուցվածքային հավաքածու։ Մկրտված անձի տվյալների պահպանումը, որոնումը և օգտագործումը մշակում են։ Եկեղեցական ինքնավարությունը կանոնակարգից ընդհանուր բացառություն չի ստեղծում։ Իրական արխիվի գնահատումը պահանջում է տեղեկություններ կազմակերպման, հասանելիության և նպատակների մասին՝ ամեն պատմական թուղթ ինքնաբերաբար գործող մատյան չհամարելով։
Իրավական հիմքն ու զգայուն տվյալները տարբեր հարցեր են
Մկրտության մատյանը կարող է բացահայտել կրոնական համոզմունքներ և պարունակել 9-րդ հոդվածի հատուկ կատեգորիայի տվյալներ։ 6-րդ հոդվածով իրավական հիմք գտնելը բավարար չէ։ Պետք է նաև կիրառելի բացառություն լինի 9-րդ հոդվածի մշակման արգելքից՝ իր սահմանափակումներով և երաշխիքներով։
Bisdom Gent գործի ամբողջական եզրակացությունը ուսումնասիրում է 6(1)(f) հոդվածի օրինական շահը և 9(2)(d) հոդվածը՝ ոչ առևտրային կրոնական մարմինների որոշ մշակումների համար։ Վերջինս պայմաններով վերաբերում է անդամներին, նախկին անդամներին կամ կանոնավոր կապ ունեցող անձանց և պահանջում է պատշաճ երաշխիքներ։ Հստակ համաձայնության բացակայությունը ինքնաբերաբար ապօրինություն չէ, իսկ օրինական շահը չի թույլատրում անսահմանափակ պահպանում։
Առարկությունը պահանջում է իրավունքների կոնկրետ հավասարակշռում
Երբ մշակումը հիմնված է օրինական շահի վրա, անձը կարող է առարկել իր առանձնահատուկ վիճակին վերաբերող պատճառներով։ Հունաստանի տվյալների պաշտպանության մարմինը բացատրում է առարկության իրավունքը՝ ըստ 21-րդ հոդվածի։ Պատասխանատուն պետք է դադարեցնի մշակումը, եթե չի ապացուցում գերակայող, ծանրակշիռ օրինական հիմքեր կամ իրավական պահանջների հիմքեր։
Եզրակացությունն ընդունում է, որ խորհուրդների պատշաճ կատարումը կարող է լինել եկեղեցու օրինական շահ։ Սակայն վերացական հիշատակումը բավարար չէ։ Քննվում են կոնկրետ տվյալների անհրաժեշտությունը, դիմողի անձնական կյանքի և կրոնական ազատության իրավունքները, մարմնի ինքնավարությունն ու մերժման հետևանքները։ Հոգեկան անհանգստությունը կամ համայնքից հեռանալու ցանկությունը գնահատվում են իրական հանգամանքներով, ոչ որպես յուրաքանչյուր դիմումի ինքնաշխատ կանոն։
Երբ առարկությունը կապվում է ջնջման իրավունքի հետ
17(1)(c) հոդվածը ջնջումը կապում է առարկության հետ, երբ չկան մշակման գերակայող օրինական հիմքեր։ Քննության հերթականությունը կարևոր է՝ ինչ տվյալներ են պահվում, ինչ նպատակով, ինչ հիմքով և արդյոք նպատակը դեռ պահանջում է անձի նույնականացում։ Համայնքից հեռանալն ինքնին չի պատասխանում բոլոր հարցերին։
Ջնջման իրավունքը բացարձակ չէ, իսկ եկեղեցական գրառումը ինքնին չի նշանակում ցմահ պահպանում։ Ուսումնասիրվում են նաև 17(3) հոդվածի օրինական բացառությունները։ Այս գործը չի թույլ տալիս եզրակացնել, որ յուրաքանչյուր երկրի ամեն ծուխ պարտավոր է կիրառել նույն լուծումը։ Ազգային դատարանը պետք է գնահատի փաստերը ԵՄ իրավունքի շրջանակում՝ հարգելով մրցակցող հիմնարար իրավունքները։
Պատմական արխիվը ինքնաբերական բացառություն չէ
Հանրային շահի համար արխիվացումը և պատմական հետազոտությունը GDPR-ում հատուկ տեղ ունեն, բայց պահանջում են պայմաններ։ 17(3)(d) և 89-րդ հոդվածները պահպանման հնարավորությունը կապում են անհրաժեշտության, երաշխիքների և տվյալների նվազագույնացման հետ։ Մատյանը պարզապես «պատմական» անվանելն այդ պահանջների կատարումը չի ապացուցում։
Գլխավոր փաստաբանը պահանջում է իրական հանրային շահ և գրառումները պահելու իրավական պարտականության ու հանրային մարմինների կամ հասարակության հասանելիության ձևի քննություն։ Պատմական հետազոտությունը նույնը չէ, ինչ ցանկացած ներքին օգտագործում։ Կանոնները չեն թույլատրում անունների ազատ հրապարակում. նույնիսկ օրինական արխիվային նպատակը պահանջում է հասանելիության վերահսկում և ավելորդ բացահայտումից պաշտպանություն։ Յուրաքանչյուր նպատակի հիմքն ու երաշխիքները պետք է գնահատվեն առանձին։
Ընթեռնելի գիծը տվյալների ջնջում չէ
Եթե անհրաժեշտ քննությամբ հաստատվում է ջնջման պարտականություն, եզրակացությունը անբավարար է համարում տվյալների վրայով գիծ քաշելը, երբ դրանք շարունակում են ընթեռնելի մնալ, նույնիսկ հեռանալու նշման հետ։ Պահպանվող տվյալները չպետք է թույլ տան անձին նույնականացնել կամ հեշտ նույնականացնել։ Տեխնիկական մեթոդը պետք է հասնի այդ նպատակին։
Պատմական շարունակականությունը կարելի է պահպանել նույնականացնող տվյալները պատշաճ քողարկելով՝ թողնելով տվյալ վայրում ու ժամանակում մկրտության տեղի ունեցած լինելու տեղեկությունը։ Պարտադիր չէ ոչնչացնել էջերը կամ փոխել ուրիշների գրառումները։ Անձնական տվյալների մշակումը առանձին է արարողության աստվածաբանական իմաստից։ Այս տարբերությունը կանխում է թե՛ դիմողին չափազանցված խոստումներ տալը, թե՛ անհիմն ընդհանուր մերժումները։
Ինչպես կազմել դիմումը և երբ սպասել պատասխանի
Օգտակար դիմումը նույնականացնում է անձին և անհրաժեշտ չափով գրառումը, հարցնում նպատակների, հիմքերի, ստացողների և պահպանման ժամկետների մասին ու բացատրում առարկության առանձնահատուկ պատճառները։ Ջնջման պահանջը կարելի է պատճառաբանել՝ նշելով տվյալները, որոնք պետք է դադարեն նույնականացնել դիմողին։ Կարիք չկա ուղարկել ավելորդ ընտանեկան կամ այլ զգայուն փաստաթղթեր։
12(3) հոդվածով պատասխանը տրվում է առանց անհարկի ուշացման՝ առավելագույնը մեկ ամսում։ Բարդության կամ դիմումների թվի պատճառով թույլատրվում է մինչև երկու լրացուցիչ ամիս՝ առաջին ամսում ծանուցմամբ և պատճառաբանությամբ։ Տեղեկացման և թափանցիկության պաշտոնական ուղեցույցը բացատրում է ընթացակարգը։ Մերժումը պետք է պատճառաբանվի և տեղեկացնի իրավասու մարմնին բողոքարկման ու դատական պաշտպանության մասին։ Արդյունքը պահանջում է կոնկրետ դեպքի քննություն։
Nomika Epilekta-ի խմբագրական թիմ։ Հոդվածը պատրաստվել է արհեստական բանականության աջակցությամբ և մեջբերված պաշտոնական աղբյուրների ստուգմամբ՝ 2026 թվականի հոկտեմբերի 10-ին։ Այն տրամադրում է ընդհանուր իրավական տեղեկատվություն, ոչ անհատական խորհրդատվություն կոնկրետ գործի վերաբերյալ։
Մեկնաբանություններ
Կիսվեք ձեր կարծիքով այս հոդվածի մասին։
Դեռ մեկնաբանություններ չկան։ Եղեք առաջինը։
Ուղարկել մեկնաբանություն