Αρχειακό σημείωμα: Το κείμενο προέρχεται από το παλιό αρχείο των Νομικών Επιλέκτων και διατηρείται με επιμέλεια για ιστορική και ενημερωτική ανάγνωση.

Μια από τις πιο σημαντικές καινοτομίες της εποχής μας είναι το ηλεκτρονικό εμπόριο (e-commerce), μια σύγχρονη μορφή αγοράς, που έχει επεκταθεί σε ολόκληρο τον πλανήτη χάρη στο διαδίκτυο (internet) και στις άπειρες δυνατότητες επικοινωνίας που παρέχει σε όλους ανεξαίρετα. Με το ηλεκτρονικό εμπόριο πραγματοποιούνται όλων των ειδών οι συναλλαγές μεταξύ των χρηστών με ηλεκτρονικά μέσα, μέσω του διαδικτύου, στην πρόοδο του οποίου το εμπόριο αυτό οφείλει την ύπαρξη και τη συνεχή ραγδαία επέκτασή του. Μέσω αυτού του είδους εμπορίας προσφέρονται για αγοραπωλησία ηλεκτρονικά προϊόντα (αγαθά), κάθε είδους υπηρεσίες και πληροφορίες χωρίς τη σύνταξη οποιουδήποτε εγγράφου, μόνο με τη χρήση των ηλεκτρονικών υπολογιστών. Με τη λειτουργία του ηλεκτρονικού εμπορίου μηδενίζονται οι αποστάσεις και διευκολύνεται η κίνηση των ειδών που πωλούνται και αγοράζονται, είτε αυτά είναι αγαθά, είτε είναι υπηρεσίες, πληροφορίες, εκπαίδευση και κάθε άλλο είδος αξίας που μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο προσφοράς και ζήτησης, με οικονομικό αντάλλαγμα. Η πιο εκτεταμένη μορφή ηλεκτρονικού εμπορίου είναι η διενεργούμενη μεταξύ της εμπορικής επιχείρησης και των καταναλωτών – πελατών της, οι οποίοι έχουν εύκολη, άμεση, απόλυτα ασφαλή και άνετη πρόσβαση σε όλα τα προϊόντα της επιχείρησης – ηλεκτρονικού καταστήματος (e-shop). Με τον τρόπο αυτό της “εμπορίας εξ αποστάσεως”, παρέχονται στους υποψήφιους αγοραστές οι δυνατότητες: Πλήρους πληροφόρησης σχετικά με τα πωλούμενα είδη, εξέτασης των ειδών σα να τα είχαν μπροστά τους, επιλογής όποιου επιθυμούν από αυτά ή, ακόμη, δοκιμής των ειδών ένδυσης, σύγκρισης του ύψους των τιμών και τελικά αγοράς, με την κατάρτιση σύμβασης από απόσταση, άκοπα, ταχύτατα και με ασφάλεια, χωρίς να βγαίνουν από τις κατοικίες τους, ανάλογα με την οργάνωση της επιχείρησης και τα χρησιμοποιούμενα από αυτήν προγράμματα. Οι επιχειρήσεις, με τον τρόπο αυτό της σύγχρονης ηλεκτρονικής επικοινωνίας, πώλησης και συναλλαγής, λειτουργούν πιο αποτελεσματικά, προσφέρουν καλύτερα προϊόντα, αποδεικνύονται συνεπείς και εκλογικεύουν τις τιμές πώλησης, λόγω της αμεσότητας της επικοινωνίας με τους καταναλωτές και της επιθυμίας να διατηρηθεί η φήμη του εμπορικού καταστήματος σε υψηλά επίπεδα εκτίμησης και κύρους, ώστε να συγκεντρώσει τις προτιμήσεις των αγοραστών και να επικρατήσει στο ανταγωνιστικό περιβάλλον της αγοράς. Με τη διενεργούμενη ηλεκτρονική πληρωμή οι εμπορικές επιχειρήσεις και, ειδικότερα, τα εμπορικά καταστήματα (e-shops) εισπράττουν χρήματα άμεσα, περιορίζουν τις περιπτώσεις σφαλμάτων και μειώνουν το κόστος των συναλλαγών. Όσο επεκτείνονται οι ηλεκτρονικές επιχειρήσεις, δηλαδή οι επιχειρήσεις που λειτουργούν και συναλλάσσονται με ηλεκτρονικά μέσα, καθώς και όσο επεκτείνονται τα ηλεκτρονικά καταστήματα τόσο εντείνεται η παγκοσμιοποίηση του εμπορίου και ασφαλώς το μέλλον ανήκει στις ψηφιακές επιχειρήσεις, που δεν διαχειρίζονται τόσο τα αγαθά όσο τις σχετικές με αυτά πληροφορίες για την καλύτερη ενημέρωση και εξυπηρέτηση του πελάτη με την ταχύτατη παροχή σε αυτόν των απαιτούμενων υπηρεσιών για την άμεση ικανοποίηση των αγοραστικών αιτημάτων και των καταναλωτικών απαιτήσεών του με μικρότερο κόστος. Οι ηλεκτρονικές συναλλαγές θεωρούνται και είναι εμπιστευτικές και ασφαλείς τόσο για τους εμπόρους όσο και για τους πελάτες, σε σύγκριση με τους παραδοσιακούς τρόπους διενέργειας εμπορικών συναλλαγών, με τη χρήση πλήθους αποτελεσματικών και προηγμένων συστημάτων ασφάλειας, που χρησιμοποιούν μεθόδους κρυπτογράφησης και απόρρητους κωδικούς, με τη διενεργούμενη κωδικοποίηση των πληροφοριών που μεταδίδονται, τις οποίες μόνο ο εξουσιοδοτημένος χρήστης κλειδιού αποκρυπτογράφησης μπορεί να λάβει γνώση. Τα ποικίλα αποτελεσματικά συστήματα ασφαλείας μπορεί να συνοδεύονται από τη σε ευρεία χρήση ευρισκόμενη ψηφιακή υπογραφή, δια της οποίας βεβαιώνεται η ταυτότητα των συναλλασσόμενων. Για τη χώρα μας το ηλεκτρονικό εμπόριο θα μπορούσε ν’ αποτελέσει ένα από τα πιο δραστικά μέσα εξόδου από τη λεγόμενη κρίση. Μπορεί με την ανάπτυξή του να ενισχύσει καθοριστικά την εθνική οικονομία, επειδή αναφέρεται σε πωλήσεις αγαθών (προϊόντων) και υπηρεσιών σε καταναλωτές τόσο εντός όσο και εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής (ΗΠΑ), τον Καναδά, την Αυστραλία, τη Ρωσία την Κίνα και σε όλα τα άλλα κράτη της υφηλίου. Πρέπει, όμως, σε αυτόν τον τομέα να ενδιαφερθεί με σοβαρότητα, που δεν διαθέτει, ο κρατικός μηχανισμός με τις πολυδαίδαλες υπηρεσίες, τις γενικές διευθύνσεις, τις γραμματείες και τους φορείς προκειμένου να διευκολύνει και να προωθήσει το ηλεκτρονικό εμπόριο. Τούτο σημαίνει πως πρέπει να μειωθεί άμεσα και δραστικά η γραφειοκρατία και να υποχρεωθούν όλοι οι οικονομικοί παράγοντες και, περισσότερο από όλους, οι εμπορικές τράπεζες να στηρίξουν, καταργώντας όλα τα υφιστάμενα εμπόδια, τη λειτουργία του ηλεκτρονικού εμπορίου και ειδικότερα να επιβληθεί σε αυτές να ενθαρρύνουν, να πλαισιώσουν και να στηρίξουν την ίδρυση ηλεκτρονικών καταστημάτων, διευκολύνοντας τα υφιστάμενα, παύοντας να εμποδίζουν συστηματικά το άνοιγμα λογαριασμών, όπως συμβαίνει τώρα, για τις πληρωμές on line, με τη χρήση πιστωτικών καρτών και με τους άλλους πρόσφορους τρόπους πληρωμής (όπως, για παράδειγμα, με την πίστωση και την αντίστοιχη χρέωση τραπεζικών λογαριασμών). Στην Ελλάδα το ηλεκτρονικό εμπόριο, το ηλεκτρονικό κατάστημα και η ηλεκτρονική επιχειρηματική δραστηριότητα όχι μόνο δεν στηρίζονται από τις τραπεζικές εταιρείες, αλλ’ αντίθετα παρεμποδίζονται από αυτές σε κάθε περίσταση. Αυτό οφείλεται, για ν’ αναφερθούν μόνο οι εμφανείς λόγοι, στην ασχετοσύνη και βαριεστιμάρα των αρμόδιων υπαλλήλων, στην πλήρη αδιαφορία των διοικήσεων των εμπορικών τραπεζών καθώς και της Τράπεζας της Ελλάδος, στην περιφρόνηση του οικονομικά δραστηριοποιούμενου πολίτη, εξ αιτίας των επικρατουσών τριτοκοσμικών ιδεοληψιών για τα οικονομικά φαινόμενα στη χώρα μας, και στην επιθυμία, βάσει σχεδίου, να καταστραφεί τελείως η εθνική οικονομία, με την ολέθρια και πρόθυμη σύμπραξη της εταιρείας καταγραφής των οικονομικών φρονημάτων των πολιτών “Τειρεσίας Α.Ε.” [Nomika Epilekta: “Τειρεσίας” και “Τειρεσίας σε συνέχειες”]. Συνεπώς, εάν μια ελληνική επιχείρηση, από τις ελάχιστες που παράγει πρωτότυπα προϊόντα, θελήσει να προσεγγίσει τα εκατομμύρια χρηστών του internet – δυνητικούς πελάτες της, προσδοκώντας με βεβαιότητα μεγάλη οικονομική ανάπτυξη, έσοδα και κέρδη, με την επέκταση του ηλεκτρονικού της καταστήματος σε οποιαδήποτε άλλη χώρα, εκτός Ελλάδας, στο διεθνές ηλεκτρονικό περιβάλλον, θα συναντήσει ανυπέρβλητα εμπόδια, εξ αιτίας των οποίων θ’ ανασταλεί η επιχειρηματική της πρωτοβουλία, η στρατηγική της διεθνοποίησης, και θα ματαιωθεί η βέβαιη οικονομική της άνθιση. Ένα από τα πολλά και προβλήματα που αντιμετωπίζει το ηλεκτρονικό εμπόριο και η μέσω του διαδικτύου λειτουργία του ηλεκτρονικού καταστήματος είναι ότι, εκτός από μία και μοναδική τράπεζα (η οποία με τη χωρίς κυρώσεις αλαζονεία των υπαλλήλων της επίσης εμποδίζει και ματαιώνει κάθε οικονομική προσπάθεια), το σύνολο των ελληνικών τραπεζών δεν υποστηρίζει το ηλεκτρονικό εμπόριο και δεν παρέχει στις επιχειρήσεις τη δυνατότητα διενέργειας πληρωμών και εισπράξεων on line με το άνοιγμα των λογαριασμών που απαιτούνται. Παρέχουν, όμως, οι τράπεζες τις συνηθισμένες ανεκπλήρωτες υποσχέσεις ότι σύντομα, σε χρόνο μελλοντικό και αόριστο, θα ανοίξουν τμήματα υποστήριξης του ηλεκτρονικού εμπορίου. Στις ερωτήσεις γιατί δεν στηρίζουν οι τράπεζες την ηλεκτρονική επιχειρηματική δραστηριότητα και για ποιο λόγο συμβαίνει αυτό το παράδοξο στη χώρα μας, η οποία έχει άμεση ανάγκη εσόδων και επέκτασης της οικονομικής δραστηριότητας, με την ενθάρρυνση της ιδιωτικής πρωτοβουλίας σε αυτόν τον επικερδέστατο τομέα, οι αρμόδιοι δεν απαντούν. Βλέπετε, με την ενίσχυση του ηλεκτρονικού εμπορίου, όσοι έχουν τη δύναμη να διευκολύνουν, εκπληρώνοντας τα υπηρεσιακά τους καθήκοντα, δεν προσδοκούν μίζες και, για τον λόγο αυτό, δεν έχουν κίνητρο να ενδιαφερθούν. Άλλωστε, οι θέσεις όλων και οι μισθοί, κομμένοι ή ολόκληροι, είναι εξασφαλισμένοι, σε αντίθεση με τις επιχειρήσεις και τους δραστηριοποιούμενους στον τομέα της ιδιωτικής οικονομίας, οι οποίοι αντιμετωπίζουν τους επιχειρηματικούς κινδύνους και το μέλλον όπως το προετοιμάζουν οι ανίκανοι που κατέχουν τις πάσης φύσης εξουσίες και αρμοδιότητες. Σημειωτέον, ότι για τη στήριξη του ηλεκτρονικού εμπορίου και, ειδικότερα, του ηλεκτρονικού καταστήματος (e-shop), οι επιχειρηματίες (ηλεκτρονικοί έμποροι) δεν ζητούν χρηματικές ενισχύσεις και δάνεια από τις “ελληνικές” τράπεζες, αλλά μόνο το άνοιγμα των λογαριασμών που απαιτούνται προκειμένου να εισπράττονται από τις άλλες χώρες τα χρηματικά ποσά, που προέρχονται από τις πωλήσεις των προϊόντων. Αυτά τα χρήματα ο κρατικός μηχανισμός και οι τράπεζες, η μία που διαθέτει τομέα ηλεκτρονικού εμπορίου και οι όλες οι υπόλοιπες που δεν διαθέτουν, δεν επιτρέπουν να εισρεύσουν στην Ελλάδα, χωρίς να υπάρχει κάποιος λόγος πέραν της αλαζονείας και της αυθαιρεσίας όλων αυτών που επικάθησαν στους ώμους του λαού και δεν λένε ν’ αποχωρήσουν.