Η ευρωπαϊκή διαταγή δέσμευσης λογαριασμού επιτρέπει σε έναν δανειστή να αποτρέψει την ανάληψη ή μεταφορά χρημάτων από τραπεζικό λογαριασμό σε άλλο κράτος μέλος, μέχρι το ποσό που ορίζει η διαταγή. Δεν είναι όμως αυτόματη συνέπεια μιας ανεξόφλητης απαίτησης. Ούτε αρκεί η γενική ανησυχία ότι η διασυνοριακή εκτέλεση θα είναι αργή ή δύσκολη.

Με την απόφαση της 21ης Μαΐου 2026 στην υπόθεση C-198/24, TQ κατά Mr Green Limited, το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης εξήγησε πώς εφαρμόζεται το άρθρο 7 παράγραφος 1 του Κανονισμού (ΕΕ) 655/2014. Παλαιότερη συμπεριφορά του οφειλέτη μπορεί να συνεκτιμηθεί και ένας αλλοδαπός νόμος μπορεί να φωτίσει το πραγματικό πλαίσιο. Κανένα από τα δύο, όμως, δεν υποκαθιστά την απόδειξη ότι κατά τον χρόνο της αίτησης υπάρχει συγκεκριμένος και ενεστώς κίνδυνος εσκεμμένης αποφυγής της πληρωμής.

1. Τι κάνει και τι δεν κάνει η ευρωπαϊκή διαταγή

Ο Κανονισμός 655/2014 δημιούργησε μια αυτοτελή ενωσιακή διαδικασία για αστικές και εμπορικές υποθέσεις με διασυνοριακό χαρακτήρα. Η διαταγή δεσμεύει προσωρινά κεφάλαια που τηρούνται σε λογαριασμό, ώστε η μεταγενέστερη εκτέλεση υφιστάμενης ή μελλοντικής απόφασης να μη ματαιωθεί. Αναγνωρίζεται και εκτελείται στα συμμετέχοντα κράτη μέλη χωρίς χωριστή κήρυξη εκτελεστότητας.

Η δέσμευση δεν μεταφέρει τα χρήματα στον δανειστή, δεν αποτελεί πληρωμή και δεν κρίνει από μόνη της ποιος έχει δίκιο στην κύρια διαφορά. Αν ο δανειστής δεν έχει ακόμη απόφαση, δικαστικό συμβιβασμό ή δημόσιο έγγραφο, πρέπει επιπλέον να προσκομίσει επαρκή στοιχεία ότι είναι πιθανό να ευδοκιμήσει η απαίτησή του επί της ουσίας. Αν έχει ήδη εκτελεστό τίτλο, όπως συνέβαινε στην υπόθεση TQ, παραμένει υποχρεωμένος να αποδείξει την επείγουσα ανάγκη του άρθρου 7.

Η ευρωπαϊκή διαδικασία λειτουργεί ως εναλλακτική προς τα εθνικά ασφαλιστικά μέτρα. Η επιλογή της δεν καταργεί τους κανόνες διεθνούς δικαιοδοσίας, τις εξαιρέσεις από την κατάσχεση ή τις απαιτήσεις αναλογικότητας του κράτους εκτέλεσης.

2. Τι συνέβη στην υπόθεση TQ κατά Mr Green

Ο TQ, κάτοικος Αυστρίας, είχε συμμετάσχει από την Αυστρία σε διαδικτυακά τυχερά παίγνια της Mr Green Limited, εταιρίας εγκατεστημένης στη Μάλτα. Τα αυστριακά δικαστήρια έκριναν ότι η εταιρία δεν διέθετε την απαιτούμενη αυστριακή άδεια και την υποχρέωσαν να επιστρέψει απώλειες ύψους 62.878 ευρώ, πλέον τόκων και εξόδων. Η απόφαση κατέστη τελεσίδικη και εκτελεστή στις 13 Απριλίου 2022.

Επειδή η οφειλή δεν καταβλήθηκε, ο TQ ζήτησε τον Φεβρουάριο του 2024 ευρωπαϊκή διαταγή για λογαριασμούς της εταιρίας στην Ιρλανδία, στο Λουξεμβούργο, στη Μάλτα και στη Σουηδία. Επικαλέστηκε, μεταξύ άλλων, ότι η εταιρία είχε λύσει το 2021 τη σχέση της με αυστριακό πάροχο πληρωμών, μέσω του οποίου μπορούσαν να ικανοποιηθούν απαιτήσεις, και ότι το 2023 είχε τροποποιηθεί ο μαλτέζικος νόμος περί τυχερών παιγνίων κατά τρόπο που, κατά τον ισχυρισμό του, δυσχέραινε την αναγνώριση ή εκτέλεση αλλοδαπών αποφάσεων.

Το πρωτοβάθμιο αυστριακό δικαστήριο απέρριψε την αίτηση, θεωρώντας ότι η κίνηση του 2021 ήταν πολύ παλιά και ότι δεν είχε αποδειχθεί επείγον. Το δικαστήριο της έφεσης υπέβαλε προδικαστικό ερώτημα. Το ΔΕΕ δεν αποφάσισε αν τα στοιχεία του TQ αρκούν τελικά. Έδωσε την ερμηνεία του ενωσιακού κανόνα και άφησε στο αυστριακό δικαστήριο τη συνολική εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών.

3. Επείγον και πραγματικός κίνδυνος: μία ενιαία προϋπόθεση

Το άρθρο 7 παράγραφος 1 απαιτεί επαρκή αποδεικτικά στοιχεία ότι η προστασία είναι επείγουσα, επειδή υπάρχει πραγματικός κίνδυνος η μεταγενέστερη είσπραξη να εμποδιστεί ή να καταστεί σημαντικά δυσκολότερη χωρίς τη διαταγή. Το ΔΕΕ διευκρίνισε ότι το επείγον και ο πραγματικός κίνδυνος δεν αποτελούν δύο αυτοτελείς προϋποθέσεις. Είναι δύο αδιαχώριστες όψεις της ίδιας προϋπόθεσης.

Ο κίνδυνος πρέπει να είναι συγκεκριμένος και ενεστώς κατά την υποβολή της αίτησης, όχι απλώς δυνητικός ή ενδεχόμενος. Πρέπει να συνδέεται με εσκεμμένη ενέργεια του οφειλέτη που αποβλέπει στην αποφυγή της πληρωμής, όπως απόκρυψη, διάθεση, καταστροφή ή μεταβίβαση περιουσιακών στοιχείων με ασυνήθιστο τρόπο ή σε χαμηλότερο τίμημα.

Αυτό δεν σημαίνει ότι ο δανειστής πρέπει να παρουσιάσει ομολογία του οφειλέτη ή άμεση απόδειξη της εσωτερικής του πρόθεσης. Η αίτηση πρέπει να στηρίζεται σε συγκεκριμένες ενδείξεις που καθιστούν πιθανό ότι, αν δεν εκδοθεί η διαταγή, ο οφειλέτης θα έχει απομακρύνει ή αποκρύψει περιουσία μέχρι να καταστεί δυνατή η αναγκαστική εκτέλεση. Το δικαστήριο συνθέτει τις ενδείξεις και δεν απομονώνει ένα μόνο γεγονός.

4. Η παλαιότερη συμπεριφορά δεν έχει αυτόματη ημερομηνία λήξης

Η απόφαση απορρίπτει έναν άκαμπτο χρονικό κανόνα. Ο Κανονισμός δεν ορίζει ότι μια ενέργεια παύει να είναι κρίσιμη μετά από συγκεκριμένους μήνες ή έτη, ούτε υποχρεώνει τον δανειστή να υποβάλει την αίτηση ακριβώς όταν εμφανίζεται για πρώτη φορά ο κίνδυνος. Επομένως, μια πράξη αρκετών ετών μπορεί να παραμείνει αποδεικτικά χρήσιμη.

Η ηλικία του γεγονότος δεν είναι αδιάφορη. Το κρίσιμο ερώτημα μεταφέρεται από το «πότε συνέβη;» στο «τι δείχνει σήμερα;». Ο δανειστής οφείλει να εξηγήσει γιατί η παλαιά πράξη αποτελεί μέρος συνεχιζόμενης στρατηγικής, σταθερού τρόπου οργάνωσης των περιουσιακών στοιχείων ή επαναλαμβανόμενης αποφυγής εκτέλεσης. Αν ο κίνδυνος έπαψε να υφίσταται, η ιστορική πράξη δεν αναβιώνει μόνη της το επείγον.

Στην C-198/24, η λύση της σχέσης με τον αυστριακό πάροχο πληρωμών μπορούσε να έχει ιδιαίτερο βάρος επειδή μια διαδικτυακή επιχείρηση ενδέχεται να διαθέτει ελάχιστα υλικά περιουσιακά στοιχεία εκτός του κράτους εγκατάστασής της. Ένα πιστωτικό υπόλοιπο σε πάροχο πληρωμών μπορεί τότε να αποτελεί ένα από τα λίγα πρακτικά σημεία εκτέλεσης. Το ΔΕΕ είπε ότι αυτή η κίνηση μπορεί να είναι ένδειξη ευρύτερης στρατηγικής, όχι ότι αποδεικνύει υποχρεωτικά τέτοια στρατηγική.

5. Το αλλοδαπό δίκαιο είναι πλαίσιο, όχι αυτοτελής απόδειξη

Η ύπαρξη νομοθετικού εμποδίου στο κράτος εγκατάστασης του οφειλέτη μπορεί να επηρεάζει την πρακτική δυνατότητα εκτέλεσης. Το άρθρο 7, όμως, δεν καλύπτει κάθε αντικειμενική δυσκολία. Απαιτεί πραγματικό κίνδυνο που συνδέεται με ενέργειες του οφειλέτη και με την αποφυγή πληρωμής.

Για αυτό το ΔΕΕ έκρινε ότι η απλή επίκληση της μαλτέζικης νομοθεσίας δεν αρκεί. Η παρατήρηση ισχύει ακόμη περισσότερο όταν η αίτηση στοχεύει λογαριασμούς σε κράτη διαφορετικά από τη Μάλτα. Ο αλλοδαπός νόμος μπορεί να λειτουργήσει ως στοιχείο του πραγματικού πλαισίου, ώστε το δικαστήριο να κατανοήσει το εύρος και τον σκοπό των ενεργειών του οφειλέτη. Δεν γίνεται αυτοτελές τεκμήριο κινδύνου.

Το ΔΕΕ δεν εξέτασε τη συμβατότητα του μαλτέζικου άρθρου 56A με το ενωσιακό δίκαιο και δεν το ακύρωσε. Στο πλαίσιο της προδικαστικής παραπομπής ερμήνευσε μόνο το άρθρο 7 παράγραφος 1 του Κανονισμού 655/2014. Μια αίτηση που μετατρέπει τη νομική διαφωνία για αλλοδαπό νόμο σε υποκατάστατο συγκεκριμένων αποδείξεων δεν ανταποκρίνεται στο κριτήριο της απόφασης.

6. Ποια στοιχεία αποκτούν βάρος και ποια δεν αρκούν μόνα τους

Η αιτιολογική σκέψη 14 και η απόφαση κατευθύνουν το δικαστήριο σε συνολική, όχι μηχανική, αξιολόγηση. Χρήσιμα μπορεί να είναι η συμπεριφορά του οφειλέτη απέναντι στη συγκεκριμένη απαίτηση, η στάση του σε προηγούμενη διαφορά μεταξύ των ίδιων μερών, το πιστωτικό ιστορικό, η φύση των περιουσιακών στοιχείων και πρόσφατες κινήσεις που τα αφορούν.

Μεγαλύτερη αποδεικτική αξία έχουν συνήθως χρονολογημένα και επαληθεύσιμα γεγονότα:

  • μεταφορές ή αναδιαρθρώσεις περιουσίας που συμπίπτουν με αποφάσεις, επιδόσεις ή συγκεκριμένα μέτρα εκτέλεσης,
  • διακοπή μιας σχέσης πληρωμών που προηγουμένως παρείχε πρακτικό σημείο αναγκαστικής εκτέλεσης,
  • επαναλαμβανόμενες ενέργειες σε περισσότερες δικαιοδοσίες με κοινό αποτέλεσμα την απομάκρυνση κατασχετών στοιχείων,
  • ασυνήθιστες μεταβιβάσεις, πωλήσεις σε χαμηλή αξία ή απόκρυψη της πραγματικής θέσης περιουσίας,
  • έγγραφα που συνδέουν τις κινήσεις αυτές με την επίδικη οφειλή ή με συγκεκριμένη κατηγορία εκτελεστών τίτλων.

Αντίθετα, η απλή μη πληρωμή ή αμφισβήτηση της απαίτησης δεν αρκεί από μόνη της. Το ίδιο ισχύει για την ύπαρξη πολλών δανειστών, την κακή ή επιδεινούμενη οικονομική κατάσταση και τις συνήθεις επιχειρηματικές δαπάνες. Αυτά τα δεδομένα μπορούν να ενταχθούν στη συνολική εικόνα, αλλά δεν μετατρέπονται αυτόματα σε εσκεμμένη αποφυγή πληρωμής.

7. Πρακτικός έλεγχος για δανειστή στην Ελλάδα

Μια πειστική αίτηση δεν πρέπει να ξεκινά από τη φράση «ο οφειλέτης δεν πληρώνει», αλλά από έναν ελεγχόμενο φάκελο γεγονότων. Πριν από την κατάθεση, ο δανειστής και ο πληρεξούσιός του πρέπει να ελέγξουν:

  1. Τον διασυνοριακό χαρακτήρα. Πού βρίσκεται το αρμόδιο δικαστήριο, σε ποιο κράτος τηρείται ο λογαριασμός και γιατί εφαρμόζεται ο Κανονισμός.
  2. Την απαίτηση και τον τίτλο. Ποιο κεφάλαιο, τόκοι και έξοδα ζητούνται, αν υπάρχει απόφαση ή άλλος τίτλος και αν είναι εκτελεστός.
  3. Τη σημερινή σύνδεση. Πώς κάθε παλαιότερη πράξη συνδέεται με κίνδυνο που εξακολουθεί να υπάρχει την ημέρα της αίτησης.
  4. Τη χρονολογία των ενδείξεων. Αποφάσεις, επιδόσεις, κινήσεις λογαριασμών, αλλαγές παρόχων, εταιρικές μεταβολές και αποτυχημένες πράξεις εκτέλεσης πρέπει να τοποθετούνται σε σαφή σειρά.
  5. Την πηγή κάθε ισχυρισμού. Έγγραφα, δημόσια μητρώα, νόμιμα αποκτημένες πληροφορίες και πιστοποιημένες αποφάσεις έχουν διαφορετικό βάρος από υποθέσεις ή δημοσιεύματα.
  6. Τον ρόλο του αλλοδαπού δικαίου. Πρέπει να εξηγείται πώς ο κανόνας επηρεάζει τις συγκεκριμένες κινήσεις του οφειλέτη, όχι απλώς ότι η αλλοδαπή εκτέλεση είναι δύσκολη.
  7. Το αναλογικό ποσό. Η αίτηση πρέπει να περιορίζεται στην απαίτηση που επιτρέπεται να διασφαλιστεί και να λαμβάνει υπόψη τυχόν άλλες δεσμεύσεις, ώστε να αποφεύγεται η υπερδέσμευση.
  8. Τις διαδικαστικές υποχρεώσεις. Έντυπα, μεταφράσεις, επίδοση, πιθανή εγγυοδοσία και άμεση αποδέσμευση υπερβάλλοντος ποσού δεν είναι δευτερεύουσες λεπτομέρειες.

Αν ο δανειστής δεν γνωρίζει τον ακριβή λογαριασμό, το άρθρο 14 προβλέπει, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, μηχανισμό λήψης πληροφοριών. Δεν πρόκειται για γενικό δικαίωμα έρευνας της οικονομικής ζωής του οφειλέτη. Απαιτείται δικαστική διαδρομή και τήρηση των ορίων του Κανονισμού.

8. Οι εγγυήσεις και τα ένδικα βοηθήματα του οφειλέτη

Η αρχική διαδικασία είναι αιφνιδιαστική: κατά το άρθρο 11 ο οφειλέτης δεν ειδοποιείται και δεν ακούγεται πριν εκδοθεί η διαταγή. Αυτό προστατεύει την αποτελεσματικότητα του μέτρου, αλλά αυξάνει την ανάγκη μεταγενέστερων εγγυήσεων.

  • Εγγυοδοσία του δανειστή: το άρθρο 12 την απαιτεί κατά κανόνα όταν δεν υπάρχει ακόμη τίτλος και επιτρέπει στο δικαστήριο να τη ζητήσει και όταν υπάρχει τίτλος, αν είναι αναγκαίο και πρόσφορο.
  • Ευθύνη για ζημία: το άρθρο 13 προβλέπει ευθύνη του δανειστή για ζημία που προκάλεσε υπαίτια η διαταγή, με ειδικά τεκμήρια υπαιτιότητας σε ορισμένες περιπτώσεις.
  • Μεταγενέστερη επίδοση: η διαταγή, η αίτηση και τα αποδεικτικά έγγραφα επιδίδονται μετά τη δέσμευση. Η μη εμπρόθεσμη επίδοση μπορεί να στηρίξει αίτημα ανάκλησης.
  • Εξαιρούμενα ποσά: ποσά που δεν κατάσχονται κατά το δίκαιο του κράτους εκτέλεσης εξαιρούνται και από την ευρωπαϊκή δέσμευση.
  • Ανάκληση ή μεταρρύθμιση: το άρθρο 33 καλύπτει, μεταξύ άλλων, έλλειψη προϋποθέσεων, προβλήματα επίδοσης ή γλώσσας, υπερδέσμευση, εξόφληση και απόρριψη ή ακύρωση του κύριου τίτλου.
  • Προσβολή της εκτέλεσης: το άρθρο 34 επιτρέπει περιορισμό ή παύση στο κράτος εκτέλεσης για εξαιρούμενα ποσά και άλλους συγκεκριμένους λόγους.
  • Μεταβολή περιστάσεων και έφεση: τα άρθρα 35 έως 37 προβλέπουν προσαρμογή όταν αλλάζουν οι περιστάσεις, διαδικασία ακρόασης και δικαίωμα έφεσης κατά αποφάσεων επί των ενδίκων βοηθημάτων.
  • Αντικατάσταση με ασφάλεια: κατά το άρθρο 38 ο οφειλέτης μπορεί να ζητήσει αποδέσμευση παρέχοντας ισόποση ασφάλεια ή άλλη αποδεκτή διασφάλιση.

Για τον οφειλέτη, οι πρώτες πρακτικές κινήσεις είναι η καταγραφή του χρόνου επίδοσης, του ακριβούς ποσού και των λογαριασμών που επηρεάστηκαν, ο διαχωρισμός εξαιρούμενων ή τρίτων κεφαλαίων και η συλλογή στοιχείων που αποδυναμώνουν τον ισχυρισμό περί ενεστώτος κινδύνου. Μια νόμιμη επιχειρηματική αναδιάρθρωση δεν πρέπει να περιγράφεται αόριστα. Χρειάζεται να τεκμηριωθούν ο χρόνος, ο εμπορικός σκοπός και η συνέχιση της συνήθους πληρωματικής συμπεριφοράς.

9. Η πρακτική διαδρομή στην Ελλάδα

Η ελληνική σελίδα της Ευρωπαϊκής Πύλης e-Justice, με τελευταία επικαιροποίηση στις 31 Ιουλίου 2026, αναφέρει τα Πρωτοδικεία ως δικαστήρια έκδοσης. Ως αρχή για τη λήψη στοιχείων λογαριασμού αναφέρει τη Διεύθυνση Επιχειρησιακού Σχεδιασμού Ελέγχων της ΑΑΔΕ, ενώ η επίδοση και η εκτέλεση ανατίθενται στους δικαστικούς επιμελητές. Για μεταφράσεις εγγράφων γίνονται δεκτά τα ελληνικά.

Η ίδια επίσημη ενημέρωση αναφέρει ότι απαιτήσεις διατροφής, μισθών, συντάξεων, ασφαλιστικών παροχών και άλλες κατηγορίες του άρθρου 982 παράγραφος 2 ΚΠολΔ εξαιρούνται από την κατάσχεση και ότι οι συγκεκριμένες εξαιρέσεις εφαρμόζονται χωρίς αίτηση του οφειλέτη. Για τα ένδικα βοηθήματα κατά της ίδιας της διαταγής αρμόδιο είναι το δικαστήριο που την εξέδωσε, ενώ για τα βοηθήματα του άρθρου 34 ως προς την εκτέλεση αναφέρεται το Πρωτοδικείο.

Οι πληροφορίες αρμοδιότητας και πρακτικής εφαρμογής μπορούν να αλλάξουν. Πριν από κατάθεση ή προσφυγή απαιτείται νέος έλεγχος της εθνικής σελίδας, των επίσημων εντύπων και των ισχυόντων δικονομικών κανόνων. Η παρούσα σύνοψη δεν υποκαθιστά την επιλογή του αρμόδιου δικαστηρίου στη συγκεκριμένη υπόθεση.

10. Τι δεν έκρινε το ΔΕΕ

  • Δεν εξέδωσε διαταγή δέσμευσης και δεν πάγωσε κανέναν τραπεζικό λογαριασμό.
  • Δεν αποφάσισε αν η αίτηση του TQ πληροί τελικά το αποδεικτικό όριο. Αυτό ανήκει στο αυστριακό δικαστήριο.
  • Δεν έκρινε εκ νέου τη διαφορά για την επιστροφή των απωλειών από τυχερά παίγνια. Η αυστριακή απόφαση ήταν ήδη τελεσίδικη και εκτελεστή.
  • Δεν ακύρωσε ούτε κήρυξε αντίθετη προς το ενωσιακό δίκαιο τη μαλτέζικη νομοθεσία.
  • Δεν όρισε συγκεκριμένη ηλικία πέρα από την οποία η συμπεριφορά του οφειλέτη παύει να λαμβάνεται υπόψη.
  • Δεν μετέτρεψε τη μη πληρωμή, την ύπαρξη πολλών δανειστών ή την οικονομική δυσχέρεια σε αυτόματη απόδειξη κινδύνου.

Η ακρίβεια αυτών των ορίων είναι ουσιώδης. Ο τίτλος «το ΔΕΕ πάγωσε λογαριασμούς της Mr Green» θα ήταν πραγματολογικά λανθασμένος. Η απόφαση είναι ερμηνευτική και αφορά το αποδεικτικό πλαίσιο που θα εφαρμόσει το εθνικό δικαστήριο.

11. Το πρακτικό συμπέρασμα για τις δύο πλευρές

Για τον δανειστή, η απόφαση αφαιρεί ένα άκαμπτο εμπόδιο: ένα γεγονός δεν αποκλείεται μόνο επειδή είναι παλιό. Ταυτόχρονα αυξάνει την ανάγκη για αιτιώδη σύνδεση. Η ιστορία πρέπει να οδηγεί σε ένα αποδεικτικά στηριγμένο «σήμερα», όχι σε γενική υποψία για τη φερεγγυότητα ή την προθυμία πληρωμής του οφειλέτη.

Για τον οφειλέτη, η άμυνα δεν εξαντλείται στο ότι το περιστατικό συνέβη πριν από χρόνια. Η ουσιαστική απάντηση εξετάζει αν ο κίνδυνος συνεχίζεται, αν οι πράξεις είχαν νόμιμη και συνήθη επιχειρηματική αιτία, αν οι λογαριασμοί ή τα περιουσιακά στοιχεία παραμένουν διαθέσιμα και αν η αίτηση συνδέει πραγματικά το αλλοδαπό δίκαιο με δική του συμπεριφορά.

Η C-198/24 διατηρεί την ισορροπία του Κανονισμού: αποτελεσματική διασυνοριακή προστασία όταν υπάρχει πραγματικός κίνδυνος, αλλά όχι προληπτική δέσμευση για κάθε δύσκολη είσπραξη. Η ποιότητα της χρονολογίας, η προέλευση των αποδείξεων και η σημερινή σύνδεση είναι πιο σημαντικές από έναν εντυπωσιακό αλλά αφηρημένο ισχυρισμό κινδύνου.

12. Συχνές ερωτήσεις

Αρκεί ότι ο οφειλέτης δεν πληρώνει μια τελεσίδικη απόφαση;

Όχι. Η μη πληρωμή μπορεί να συνεκτιμηθεί, αλλά δεν αποτελεί μόνη της επαρκή απόδειξη για το άρθρο 7. Χρειάζονται συγκεκριμένες ενδείξεις ότι είναι πιθανή εσκεμμένη ενέργεια που θα εμποδίσει ή θα δυσχεράνει σημαντικά την εκτέλεση.

Πόσο παλιά μπορεί να είναι η κρίσιμη συμπεριφορά;

Το ΔΕΕ δεν έθεσε αριθμητικό όριο. Όσο παλαιότερο είναι το γεγονός, τόσο σημαντικότερη γίνεται η εξήγηση ότι ο κίνδυνος εξακολουθεί να υφίσταται κατά την αίτηση. Η απουσία σταθερού ορίου δεν σημαίνει ότι κάθε ιστορικό περιστατικό παραμένει για πάντα κρίσιμο.

Αρκεί ένας νόμος του κράτους του οφειλέτη που δυσκολεύει την εκτέλεση;

Όχι. Ο αλλοδαπός νόμος μπορεί να συνεκτιμηθεί ως πλαίσιο για την αξιολόγηση των ενεργειών και της πρόθεσης του οφειλέτη. Δεν αποδεικνύει αυτοτελώς τον απαιτούμενο πραγματικό κίνδυνο.

Μπορεί να δεσμευθεί ποσό μισθού ή σύνταξης σε ελληνικό λογαριασμό;

Ο Κανονισμός παραπέμπει στις εξαιρέσεις του κράτους εκτέλεσης. Η ελληνική επίσημη ενημέρωση καταγράφει κατηγορίες του άρθρου 982 παράγραφος 2 ΚΠολΔ που εξαιρούνται. Η εφαρμογή σε συγκεκριμένα ποσά και λογαριασμούς χρειάζεται έλεγχο των πραγματικών στοιχείων και του ισχύοντος εθνικού δικαίου.

Η διαταγή δίνει αμέσως τα χρήματα στον δανειστή;

Όχι. Διατηρεί προσωρινά τα κεφάλαια μέχρι την ανάκληση, τη λήξη της εκτέλεσής της ή την εφαρμογή μέτρου εκτέλεσης για την κύρια απαίτηση. Η πραγματική ικανοποίηση ακολουθεί τους κανόνες εκτέλεσης και δεν ταυτίζεται με την ίδια τη δέσμευση.

13. Επίσημες πηγές

Νομική ενημέρωση: Οι επίσημες πηγές ελέγχθηκαν στις 30 Αυγούστου 2026. Κατά τον έλεγχο, το κείμενο της CURIA έφερε ακόμη την ένδειξη «Προσωρινό κείμενο». Το άρθρο εξηγεί το γενικό πλαίσιο και δεν αποτελεί εξατομικευμένη νομική συμβουλή για αίτηση, προσφυγή ή εκτέλεση σε συγκεκριμένη υπόθεση.