Στο προηγούμενο άρθρο αναφερθήκαμε στη γενιά της ευκολίας και της σπατάλης. Ήταν η γενιά της μεταπολίτευσης, που καταχρέωσε τη Χώρα. Αλλά, ήταν και η γενιά της διασκέδασης, την οποία διασκέδαση μεταβίβασε στην επόμενη γενιά. Έτσι εξηγείται η ασυγκράτητη επιθυμία για διασκέδαση της σημερινής γενιάς.

Νοιώθοντας ένοχη η προηγούμενη γενιά- η γενιά της ευκολίας και της σπατάλης- έμαθε στα παιδιά της τον ίδιο δρόμο. Έτσι, παρά τη χρεωκοπία της Χώρας αλλά και τη χρεωκοπία πολλών ιδιωτών, αρκετοί συνεχίζουν το χαβά τους, σαν να μην συνέβη τίποτε.

Και τα παιδιά, ακολουθώντας τα βήματα των γονιών τους, έγιναν η γενιά της διασκέδασης. Έτσι, παρά την πανδημία και τα μέτρα υγειονομικής προστασίας, που είναι απαραίτητο να εφαρμόζουμε, σύμφωνα με τους επιστήμονες, η γενιά της διασκέδασης ξεσαλώνει ακάθεκτη στα διάφορα κορωνοπάρτι.

Οι νέοι της γενιάς αυτής, κάθε λίγο, συγκεντρώνονται σε κάποιο ομαδικό κορωνοπάρτι, που οργανώνεται διαδικτυακά. Συνήθως, χωρίς κανένα μέτρο προφύλαξης για την δημόσια υγεία. Κι’ όταν καλείται η αστυνομία να επιβάλει τον νόμο, τότε, κάποιοι θερμόαιμοι συγκρούονται με την αστυνομία και αρχίζουν τους βανδαλισμούς.

Αυτό που τους νοιάζει είναι το «δικαίωμα στη διασκέδαση». Δεν τους νοιάζει, αν τηρούν ώρες κοινής ησυχίας, αν ενοχλούν τους άλλους, αν κάποιοι ανήμποροι υποφέρουν από τα δικά τους καμώματα. Διαμαρτύρονται φωνάζοντας: Εμείς διασκεδάζουμε και είναι δικαίωμά μας. Δεν μας ενδιαφέρει αν σε κάποιους δεν αρέσει ή αν κάποιοι ενοχλούνται. Σκασίλα μας.

Όσον αφορά τη σύγκρουση με την αστυνομία, φαίνεται πως κάποιοι από τη γενιά αυτή έχουν ξεσαλώσει τελείως. Αυτοί, συνήθως, δεν εργάζονται ή είναι αιώνιοι φοιτητές. Κοιμούνται την ημέρα και διασκεδάζουν την νύχτα. Λόγω απραγίας και βαρεμάρας, θέλουν να δράσουν, να ξεσπάσουν. Και ξεσπούν συγκρουόμενοι με την αστυνομία.

Με τι είδους διασκέδαση διασκεδάζουν; Με συγκεντρώσεις σε κλειστούς ή ανοιχτούς χώρους, με μουσική στη διαπασών, με μια μπύρα στο χέρι, συνήθως άγνωστοι μεταξύ αγνώστων, γρυλίζουν και χοροπηδάνε, όπως γρυλίζει και χοροπηδά μια αρκούδα, υπό τους ήχους του αρκουδιάρη.

Και μετά από κάμποσες ώρες, συνήθως ξημερώματα, το κορωνοπάρτι τελειώνει. Άλλοι κουρασμένοι από την ορθοστασία, άλλοι ξεθεωμένοι από τα επιτόπια αρκουδίσματα, άλλοι εξαντλημένοι από τη βαρεμάρα, άλλοι μεθυσμένοι από τα ποτά, παίρνουν τον δρόμο της επιστροφής στο σπίτι.

Και ενώ είχαν στόχο να βγουν και να διασκεδάσουν, συνήθως, επιστρέφουν κενοί, άδειοι, όπως ένας άδειος ντενεκές. Γι’ αυτό κάνουν και θόρυβο.

Βέβαια, αρκετοί από τη γενιά αυτή δεν εργάζονται και επομένως δεν έχουν εισόδημα. Δηλαδή, είναι χωρίς «ένα ευρώ στην τσέπη». Ζουν εις βάρος των γονιών τους. Αλλά, αυτό τους είναι αδιάφορο. Νομίζουν ότι οι γονείς είναι υποχρεωμένοι να τους ταΐζουν. Όταν ξυπνήσουν, το απόγευμα της άλλης ημέρας, παραγγέλνουν τον «Φρέντο Καπουτσίνο» από τον ντελιβερά. Βαριούνται ή δεν έχουν μάθει ούτε καφέ να φτιάχνουν!

Οι γονείς δεν τολμούν να πουν κουβέντα. Αυτές τις συμπεριφορές εισπράττουν, αφού έτσι έμαθαν τα παιδιά τους. Οι γονείς έχουν χάσει το παιχνίδι ανατροφής των παιδιών τους από την πρώτη παιδική ηλικία. Τότε χτίζεται ο χαρακτήρας του παιδιού, τότε έπρεπε να προσέξουν την ανατροφή του παιδιού τους. Όσο το παιδί μεγαλώνει, τόσο πιο δύσκολο είναι να επιδράσει ο γονιός στη διαμόρφωση του χαρακτήρα του.

Η γενιά της διασκέδασης αδιαφορεί για τα σημαντικά, όπως είναι η υγεία, η δική της και των άλλων. Αδιαφορεί για τις επιπτώσεις της συμπεριφοράς της. Λείπει η αίσθηση της ατομικής και της κοινωνικής ευθύνης. Λείπει η αίσθηση του μέτρου. Και χωρίς αίσθηση του μέτρου, όλα μπορούν να συμβούν.

Η γενιά της διασκέδασης ενδιαφέρεται αυτάρεσκα και με αλαζονική διάθεση μόνο για τη δική της καλοπέραση. Ανίκανη για ψυχαγωγία, ενδιαφέρεται μόνο για διασκέδαση.

Και βέβαια λείπει εντελώς το φλέρτ και η «σχέση», που θα μπορούσε να δώσει νόημα στη ζωή αυτών των νέων. Μόνοι και ανέραστοι. Το πολύ-πολύ μια ξαφνική γνωριμία, μόνο για ένα ξαφνικό «ξεπέτα». Και μετά ένα πουκάμισο αδειανό και ατελείωτη μοναξιά.

Παύλος Μάραντος

marantosp@gmail.com