Մանկական պոռնոգրաֆիան այն հանցագործություններից է, որտեղ քրեական իրավունքը պաշտպանում է ոչ միայն հասարակական կարգը, այլ առաջին հերթին անչափահասի արժանապատվությունը, անձնական անվտանգությունը և սեռական անձեռնմխելիությունը։ Այդ պատճառով օրենսդրական արձագանքը պետք է լինի խիստ, հստակ և տեխնիկապես ժամանակակից։

Հունաստանի քրեական իրավունքում կարևոր է Քրեական օրենսգրքի 348A հոդվածը։ Այն վերաբերում է անչափահասի սեռական բնույթի պատկերների ստեղծմանը, ձեռքբերմանը, պահմանը, փոխանցմանը, տարածմանը կամ այլ ձևով օգտագործմանը։ Թվային միջավայրում նման նյութերը կարող են տարածվել վայրկյանների ընթացքում, իսկ վնասը կրկնվում է յուրաքանչյուր նոր դիտման կամ փոխանցման պահին։

Իրավական նշանակություն ունի ոչ միայն նյութի արտադրությունը, այլ նաև դրա գիտակցված պահումը։ Համակարգչում, հեռախոսում, ամպային ծառայությունում կամ այլ կրիչում պահվող ֆայլը կարող է հիմք դառնալ քրեական պատասխանատվության համար, եթե ապացուցվում են անհրաժեշտ տարրերը։

Միևնույն ժամանակ թվային գործերը պահանջում են զգուշություն։ Ժամանակավոր ֆայլերը, բրաուզերի cache-ը, ավտոմատ ներբեռնումները կամ սարքի ապօրինի օգտագործումը կարող են առաջացնել բարդ ապացուցողական հարցեր։ Խիստ հետապնդումը չպետք է դառնա կամայական։ Պետք է տարբերակել գիտակցված պահումը տեխնիկական հետքերից։

Անչափահասների պաշտպանությունը պահանջում է նաև արդյունավետ քննություն։ Սարքերի առգրավումը, դատական փորձաքննությունը, ապացույցների շղթայի պահպանումը, մատակարարների հետ համագործակցությունը և միջազգային իրավական օգնությունը հաճախ վճռական նշանակություն ունեն։ Թվային ապացույցների հետ սխալ աշխատանքը կարող է թուլացնել նույնիսկ լուրջ գործը։

Օրենսդրության նպատակը միայն մեղավորին պատժելը չէ։ Այն նաև պետք է կանխի երեխայի կրկնակի զոհայնացումը։ Ուստի անհրաժեշտ են խիստ պատժամիջոցներ, տեխնիկական կարողություն, միջազգային համագործակցություն և դատավարական երաշխիքների հարգում։ Միայն այդպես իրավական պաշտպանությունը կլինի և արդյունավետ, և արդար։