Արդարադատությունը չափվում է նաեւ իր ղեկավարության ընտրությամբ

Սահմանադրական վերանայման քննարկումը արդարադատության մասով միայն իրավաբանների ներքին թեմա չէ: Բարձրագույն դատարանների ղեկավարության ընտրության եղանակը ազդում է քաղաքացիների վստահության, իշխանությունների բաժանման եւ դատարանների անկախության ընկալման վրա:

Հոդվածը համադրում է Պետական խորհրդի առաջարկները եւ դատավորների միության դիրքորոշումները՝ ցույց տալով, որ խնդիրը միայն անունների ընտրությունը չէ: Խոսքը այն մասին է, թե որքան կանխատեսելի, թափանցիկ եւ ինստիտուցիոնալորեն պաշտպանված է գործընթացը:

Սահմանադրական վերահսկողություն եւ հանրային վստահություն

Առանձին ուշադրության է արժանանում տարածված վերահսկողության գաղափարը, ըստ որի յուրաքանչյուր դատավոր կարող է ստուգել օրենքի սահմանադրականությունը կոնկրետ գործի շրջանակում: Այս նրբությունը ցույց է տալիս, որ արդարադատության անկախությունը ոչ միայն վերին մակարդակի հարց է, այլեւ ամենօրյա դատական գործառույթ:

Հոդվածը նաեւ անդրադառնում է քաղաքական անձանց պատասխանատվությանը, դատական անհամատեղելիություններին եւ այսպես կոչված պտտվող դռան վտանգին: Վերջնական շեշտը վստահության փորձությունն է. քաղաքացին պետք է համոզված լինի, որ համակարգը չի ծառայում պահի քաղաքական հարմարությանը: