Արխիվային նշում. Այս տեքստը գալիս է Nomika Epilekta-ի հին արխիվից և խնամքով պահպանվում է պատմական ու տեղեկատվական ընթերցման համար։

Պետությունը մշտապես ստեղծում է հանցագործությունների նոր ձևեր կամ խստացնում հները։ Դրանց շարքում, Քրեական օրենսգրքի 348 A հոդվածի դրույթով, պոռնոգրաֆիան հետապնդվում է որպես հանցագործություն, հատկապես երբ այն ուղղված է անչափահասների դեմ՝ փորձելով պաշտպանել անչափահասներին, որոնք անմիջական վտանգի մեջ են այն անձանց հարձակումներից, ովքեր, անխիղճ բնավորություն ունենալով, շահագործում են անչափահասության թուլությունը՝ շահույթ ստանալու համար, առանց հետաքրքրվելու այն հետևանքներով, որոնք բերում է նրանց տվյալ հանցավոր վարքագիծը։ ՔՕ-ի 348 A հոդվածի այս նորաստեղծ դրույթը, իր ընդունման վերջին լինելու պատճառով, չունի հարուստ դատական պրակտիկայի շրջանակ, և, հետևաբար, հնարավոր չէ դատել՝ արդյոք այն գործնական կիրառման մեջ հաջողված դրույթ և նպատակահարմար օրենսդրական քայլ եղավ, թե ոչ։ Այնուամենայնիվ, մինչ այժմ համեմատաբար աղքատ դատական պրակտիկայից հնարավոր է ձևակերպել որոշ մտքեր և դատողություններ (բարեխիղճ քննադատություն), որոնք օգտակար են այդ դրույթի նշանակության մասին եզրակացություններ անելու համար՝ հասարակությունը համապատասխան հանցավորությունից պաշտպանելու պայքարում և, մասնավորապես, անչափահասներին անխիղճ հանցագործների շարունակական հարձակումներից պաշտպանելու համար։ Այս կոնկրետ հանցավորության ձևի նկատմամբ հասարակական արձագանքը ցույց տալու նպատակով, որը կապված է մանկության, մանկական անաղարտության, երեխայի դիմադրելու թուլության և ընդհանրապես պաշտպանության կարիք ունեցող անչափահասության հետ, օրենսդիրը այդ հանցավորության ձևը բարձրացրել է ծանր հանցագործության մակարդակի, եթե տվյալ դեպքում առկա են կոնկրետ նախապայմաններ։ Այլ կերպ ասած, քննվող հանցագործությունը ձևավորվել և օրենքում տիպականացվել է Սահմանադրության 7-րդ հոդվածի դրույթի նկատմամբ հարգանքով, այնպես, որ ստանա պահանջվող ճշգրիտ նկարագրությունը, որը, ինչպես հայտնի է և ինչպես գործում է, չունեն հանցագործությունների վերածված բոլոր վարքագծերը։ Սակայն կոնկրետ արարքները հանցագործությունների և, հատկապես, ծանր հանցագործությունների վերածելու այս դեպքերում հետապնդող մարմինը պետք է գործի առանձնահատուկ ուշադրությամբ, լրջությամբ և խոհեմությամբ, որպեսզի խուսափեն թեժ հետապնդումներից այն անձանց նկատմամբ, որոնք համարվում են տվյալ դրույթի տակ մտնող արարքների կատարման կասկածյալներ՝ հաշվի առնելով այդ դրույթի փաստական կազմի մեջ մտնող արարքները կատարած անձի նկատմամբ հետևանքների մեծ նշանակությունը։ Պետք է ընդգծել, որ մի կողմից տվյալ դրույթը միջոց կամ գործիք է համապատասխան հանցավոր վարքագծի դեմ պայքարելու համար՝ հետապնդելով այն արարքների կատարողներին, որոնք այս հոդվածում տիպականացվում են որպես ծանր հանցագործություններ, իսկ մյուս կողմից այն նաև հզոր զենք է, որով զինվում է պետական հետապնդման մեխանիզմը։ Այն պետք է ակտիվացվի և օգտագործվի գիտակցությամբ, խոհեմությամբ և առավելագույն զգուշությամբ, որպեսզի ամեն անգամ հասնի իր նպատակներին առանց կողային կորուստների, այսինքն՝ առանց կասկածից դուրս, լիովին օրինապահ և, ըստ էության, անպաշտպան քաղաքացիների մեղադրման՝ նրանց քրեորեն անտարբեր վարքագիծը շատ անգամ ծանր հանցավոր վարքագիծ որակելով, այն բոլոր հետևանքներով, որոնք դա բերում է նրանց դեմ։ Վերոնշյալ համառոտ մտքերի առիթը տվեց կոնկրետ գործ, որի սեղմ ներկայացումը օգտակար կլինի՝ տվյալ քրեական դրույթի չարաշահումներից խուսափելու համար, այլ կերպ ասած՝ հետապնդող մարմնի և, մասնավորապես, ոստիկանության կողմից բոլորի դեմ հարձակումներից խուսափելու, դրանց միջոցով անմեղների մեղադրման, քրեորեն անտարբեր արարքների քրեականացման և, ի վերջո, բառացիորեն մեղավորների ստեղծման, պետական գործիչների գերզբաղվածության և նրանց ու նրանց ուշադրության շեղման կանխման համար այն իրական հանցավոր վարքագծերից, որոնք այդպիսով մնում են անպատիժ, ինչպես անպատիժ ու անսանձ են մնում նաև իրական հանցագործները։ Շուտով կբացվի երկխոսություն մանկական պոռնոգրաֆիայի հանցագործության և դրա՝ հիմնականում Հունաստանի դատարանների կողմից վերաբերմունքի մասին՝ գնահատելով, թե հասարակության արձագանքը և մանկական պոռնոգրաֆիայի երևույթի վերացումը հաջողե՞լ են, թե՞ ձախողվել։