του κομματικού-πολιτικού συστήματος (ΙΙ)

Ο εκσυγχρονισμός του κομματικού/πολιτικού (κ/π) συστήματος θα πρέπει να αρχίσει από τη βουλή. Από τον ναό της δημοκρατίας, που οι αντιπρόσωποι του λαού τον έχουν καταντήσει υπηρεσία βολέματος ημετέρων.

Η πρόσφατη ιστορία του κοινοβουλίου βεβαιώνει ότι, από τη μεταπολίτευση και μετά, όσο περνούσαν τα χρόνια, τόσο μεγάλωναν οι δαπάνες της βουλής. Κι’ αυτό με διακομματική σύμπνοια.

Όμως, το κράτος χρεωκόπησε. Επομένως, οι δαπάνες της βουλής χρειάζεται να μειωθούν σημαντικά. Δεν μπορεί ο λαός να πένεται και η βουλή να είναι σπάταλη.

Ο εκσυγχρονισμός της βουλής χρειάζεται να αρχίσει από την αλλαγή του κανονισμού της, που δίνει το «δικαίωμα» για ρουσφετολογία και όχι μόνο. Δυστυχώς, ο ναός της δημοκρατίας, κάποιες φορές, λειτουργεί ως παράδειγμα προς αποφυγή, ενώ θα έπρεπε να λειτουργεί ως παράδειγμα προς μίμηση.

Όλες οι αλλαγές θα πρέπει να έχουν ως στόχο, ώστε η βουλή να επανέλθει στο μέγεθος και στις δαπάνες που είχε στη μεταπολίτευση, το 1974. Μεταξύ των αλλαγών που πρέπει να γίνουν είναι (παραδειγματικά):

Α) Νέο οργανόγραμμα για τις διοικητικές υπηρεσίες της βουλής. Η αναδιοργάνωση του κράτους θα έπρεπε να αρχίσει από την αναδιοργάνωση της βουλής.

Β) Κατακόρυφη μείωση του προσωπικού της βουλής. Το σύνολο των εργαζομένων στη βουλή δεν πρέπει να υπερβαίνει τους τριακόσιους. Αν οι ρουσφετολόγοι διαφωνούν, δεν έχουν παρά να συγκρίνουν το προσωπικό της Ελληνικής βουλής με το αντίστοιχο προσωπικό άλλων αντίστοιχων βουλών.

Γ) Άμεση κατάργηση της ειδικής μισθολογικής μεταχείρισης των εργαζομένων στη βουλή και ένταξή τους στο ενιαίο μισθολόγιο. Δυσκολεύεται κανείς να καταλάβει, γιατί οι εν λόγω εργαζόμενοι πρέπει να έχουν ειδική σκανδαλώδη μεταχείριση.

Δ) Διορισμός των υπαλλήλων της βουλής μέσω των διαγωνισμών του ΑΣΕΠ και όχι με κομματικά-ρουσφετολογικά-φαυλοκρατικά κριτήρια.

Ε) Άμεση συγκέντρωση όλων των υπηρεσιών της βουλής στο κεντρικό κτίριό της και κατάργηση των «άχρηστων» υπηρεσιών της. Η βουλή έφτασε στο σημείο να ενοικιάζει όλα σχεδόν τα τριγύρω ευρισκόμενα κτίρια.

ΣΤ) Κλείσιμο όλων των υπηρεσιών που παραπέμπουν σε ξενοδοχείο ή επιχείρηση, όπως π.χ. το γυμναστήριο της βουλής.

Ζ) Άμεση κατάργηση της χρηματοδότησης όλων των ιδρυμάτων πρώην προέδρων της δημοκρατίας και πρωθυπουργών. Όποιοι θέλουν, μπορούν να χρηματοδοτούν τα εν λόγω ιδρύματα ή να βρουν πόρους από ιδιώτες.

Η) Άμεση κατάργηση της προβλεπόμενης κουστωδίας σε πρώην πρωθυπουργούς, προέδρους της βουλής κτλ. Τιμής ένεκεν διατίθεται μόνο ένας υπάλληλος για να προσφέρει τις υπηρεσίες του σε κάθε πρώην πρωθυπουργούς ή σε κάθε πρώην προέδρους της βουλής.

Θ) Τέλος στους αμέτρητους συμβούλους-συνεργάτες. Εκτός από τον πρωθυπουργό, κάθε μέλος της κυβέρνησης μπορεί να έχει μέχρι επτά συνεργάτες. Και κάθε βουλευτής μπορεί να έχει μέχρι δύο συνεργάτες. Τέρμα οι κουστωδίες.

Ι) Δραστική μείωση της επιχορήγησης των κομμάτων από τον κρατικό προϋπολογισμό. Τα δεκάδες εκατομμύρια ευρώ μπορούν να δίνονται σε πιο ωφέλιμες κοινωνικές δραστηριότητες και όχι στην κομματική γραφειοκρατία. Αν τα κόμματα θέλουν χρήματα να φροντίσουν να βρουν από ιδιώτες, αλλά πάντα με διαφάνεια. Μαύρο χρήμα στα κόμματα είναι αδιανόητο και καταδικαστέο.

Επιπλέον, χρειάζεται να θεσπιστεί ένα πραγματικό και όχι κάλπικο «Πόθεν έσχες». Όσοι εκλέγονται σε κάποιο αξίωμα (βουλευτές, περιφερειάρχες, δήμαρχοι, συνδικαλιστές κτλ.), πριν αναλάβουν τα καθήκοντά τους, υποχρεούνται να δηλώσουν την κινητή και ακίνητη περιουσία τους. Την ίδια υποχρέωση θα έχουν και στο τέλος της θητείας τους. Και βέβαια δεν θα επιτρέπεται να αυξήσουν την περιουσία τους, ούτε κατά ένα ευρώ. Τελεία.

Παρόμοιες διατάξεις για το «Πόθεν έσχες» υπήρχαν στην αρχαία Ελλάδα. Όσοι καταλάμβαναν δημόσιο αξίωμα περνούσαν από «δοκιμασία». Υφίσταντο έλεγχο πριν, κατά και μετά την θητεία τους. Επομένως, ως απόγονοί των αρχαίων Ελλήνων, μπορούμε εύκολα να τις υιοθετήσουμε. Τώρα.

Η ανάγκη προόδου της κοινωνίας επιβάλλει τον εκσυγχρονισμό του κ/π συστήματος. Διευκρινίζεται ότι την κοινωνία δεν την εκφράζουν οι κάθε είδους πολιτικοί καιροσκόποι και λαϊκιστές. Ούτε οι εγκάθετοι κομματικοί συνδικαλιστές, που επικαλούνται την κοινωνία. Αυτοί αποτελούν όργανα του κ/π συστήματος, ίσως τα πιο αντιδραστικά. Την κοινωνία την αποτελεί και την εκφράζει ο λαός.